بهای خون شهیدان پرداختنی نیست!

به نام حضرت دوست

شهید زنده است و شهیدان نزد خدا روزی دارد.

منزلت شهید در راهیست که رفته و آرمانی که داشته و تا ما راهشان را ندانیم چطور می توانیم منزلتشان را گرامی بداریم.

قسم به نامشان که بهای خون شهیدان پرداختنی نیست.

شهیدان غریب ماندند هر چند که خانواده های این عزیزان از حق و حقوق خاصی بهره می برند و سهمیه جایگاههای خوب از دانشگاه و پست شغلی را دارند ولی باز هم این شهیدانند که شاید حتی در خانه ها و شاید حتی در دامان مادرشان غریب و مظلوم ماندند!

ای کاش درکنار بزرگداشت شهید راهش را هم بزرگ می داشتیم .

راه شهید حق بوده و اوست که برای دفاع از حق مظلوم از جان شیرین گذشته است.

کدامین پست کاری و کدامین مبلغ و امتیاز و قانون می تواند از ما یک شهید بسازد .

ای کاش به جای امتیازات ایثارگرانه شهیدان و خانواده ارجمندشان معرفتمان را از این عزیزان و راهشان دریغ نکنیم.

گاه باید ترسید آری بترسید که سهمیه های قانونی ایثارگر ،جانباز و آزاده حقیقت آرمانهایشان را زیر سوال برد!

و افسوس که برای خون شهیدان نرخ گذارده و راهشان را بر دیده های حقیقت بین بستند.

و باز هم باید ترسید که مبادا به بهای خون شهید نه شرمنده ام به بهانه ی خون شهید پا روی حق مستحقی بگذاریم که صدایش فقط در عرش خداست !

من هرگز نمی توانم فقدان پدر شهید را درک کنم ولی خوب هم می دانم هیچ مبلغی هیچ پستی و هیچ صندلی دانشگاهی هر چند والا نخواهد توانست بهای جان آن پدر شهید باشد در حالی که حقانیت راهش را خدشه دار می کند.

دوستان ، جوانان،مسئولین و همه و همه لحظه ای بایستید و بیاندیشید و زیر پاهایتان را بنگرید به جایی که تکیه زده اید نگاه کنید لباسی که پوشیده اید و آنچه از زیر دستتان می گذرد مبادا به نام شهیدان حقی را از مستحقش تباه سازید.

به نام شهیدان و به بهای خون های پر برکتشان ایست و برگرد شاید راه اشتباه است و به نام خدا و به برکت کلامش قدم در راهی بگذار که رهروانش شهید حق اند و حقشان پاینده بودن راهو آرمانهایشان است.

/ 0 نظر / 14 بازدید